De koning

Door Anja van der Aa

Tegelijkertijd met de ingang van de decentralisaties werd ik plotsklaps full time mantelzorger voor de periode van een jaar. Over mijn full time én jarenlange part time mantelzorgervaringen kan ik een vuistdik zwartboek schrijven. Ik besloot anders en werd een actieve bewoner in mijn eigen wijk. Keurig zoals dat tegenwoordig in het kader van goed burgerschap, doe-democratie of participatiesamenleving, dé maatschappelijke norm want woorden van onze premier én koning, wordt verwacht. Hieronder staat deel 7 van mijn lotgevallen als actieve bewoner.

Ik ben een generatiegenoot van onze koning en dat schept een band. Nooit heb ik de behoefte gehad de koning te ontmoeten. Net als alle Nederlanders volg ik zijn leven op afstand, via stukjes informatie die via de media worden verspreid. En het boeide me weinig.

Toen Maxima in zijn leven kwam ging ik anders naar onze koning kijken. Of beter gezegd: ik ging naar Maxima kijken. Wat heeft deze vrouw wel wat andere vrouwen niet hebben? En hoe zou het voelen om echtgenote van onze koning te zijn? Natuurlijk weinig realistische vragen, maar wel uitdagend om hierover na te denken. Want ik weet inmiddels uit ervaring: waar een wil is, is een weg, er zijn ook altijd meerdere wegen naar Rome, de reis is meestal enerverender dan de eindbestemming en met creativiteit kom je overal.

De eerste kans deed zich voor na het verzoek van een overheidsorganisatie om te helpen bij het ontdekken en opstellen van hun identiteit en missie. Recent was bekend geworden dat de koning zich met Maxima had verloofd. Ik stelde aan deze organisatie voor om als Maxima op bezoek te komen. Medewerkers zouden via korte presentaties aan mij uitleggen waar de organisatie voor stond. En ik wilde een rondleiding door het gebouw. De organisatie ging akkoord.

Ik heb de dag van mijn leven gehad. Omdat mijn Nederlands als Maxima nog gebrekkig was, hoefde ik weinig te zeggen. De dienstige houding van alle medewerkers van de organisatie verraste mij het meest. Met de allerhoogste egards werd ik bejegend en toegesproken. Dat voelde ook wat ongemakkelijk en ik had meteen met alle leden van het Koninklijk Huis te doen. Elke dag omringd te moeten zijn door zoveel keurigheid en voorspelbaarheid.

De trouwpartij van onze koning prikkelde wederom mijn verbeeldingskracht. Ik organiseerde een groot feest dat begon met de dansvoorstelling met de (weinig) toepasselijke titel ‘De val van de koningin’. Daarna volgde een vijfgangendiner en een verhalenverteller. Alles vond plaats op een romantische plek in de stad. Het was een geweldig feest, zo gezellig dat ik van de koninklijke trouwpartij de volgende dag niets heb meegemaakt.

En jawel, driemaal is scheepsrecht. Vanwege mijn activiteiten als actieve bewoner werd ik begin dit jaar uitgenodigd voor een ontmoeting en gesprek met de koning, samen met andere pioniers. In het diepste geheim werd deze meeting voorbereid, ik mocht er met niemand over praten. Pas de dag van tevoren kreeg ik precies te horen waar ik moest verschijnen en wie ik zou ontmoeten. Dat bederft de voorpret behoorlijk, maar hoort er nu eenmaal bij.

Toen zat ik dus echt tegenover de koning. Ik zag een sympathieke en doodgewone man die in het persoonlijke contact zijn uiterste best doet om geen koning zijn. Een betrokken en actieve bewoner in dit land, net als ik en vele anderen. We worden steeds zichtbaarder, ook in mijn eigen wijk.

Dit is deel 7 van een reeks blogs Dat kunnen wij wel! over mijn ervaringen als actieve bewoner. 



Sociale infrastructuur van de Gezonde Wijk

Werk mee aan het organiseren en het borgen van een infrastructuur van de gezonde wijk
voor en door gezondheidsbewuste inwoners en professionals.